Synaxarion For Holy and Great Tuesday

By Nikephoros Kallistos Xanthopoulos

GREAT TUESDAY

On Holy and Great Tuesday, we commemorate the Parable of the Ten Virgins in the Holy Gospel.

Verses

Great Tuesday bringeth us ten virgins,

Who win a victory from the impartial Master.

Synaxarion

As our Lord Jesus Christ was going up to Jerusalem to endure His suffering, He told such parables as this to His Disciples, while addressing others to the Jews. He related the Parable of the Ten Virgins in order to encourage almsgiving, teaching, at the same time, that we should all be ready before our end. For since He had expounded much to them about virginity and eunuchs, and since virginity has great glory (for it is truly a great thing), in order that one who has accomplished this virtue might not neglect the others, and especially that of almsgiving, which causes the lamp of virginity to resplend, the Holy Gospel introduces this Parable of the Ten Virgins.

Christ calls five of them wise, since they possessed the oil of almsgiving in great abundance together with virginity. But five of them He calls foolish, because although they had virginity, they lacked the corresponding virtue of almsgiving. For this reason they were foolish, because having achieved what is greatest, they neglected the lesser, differing thereby in no respect from harlots. For harlots are overcome by the body, whereas these foolish virgins were overcome by money.

Now that the night of the present life had run its course, all of the Virgins slumbered; that is, they died, for death is called sleep. While they were sleeping, a cry was uttered around the middle of the night, “Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,” and the wise virgins, displaying an abundance of oil, entered with the Bridegroom when the doors of the bridal chamber were opened. The foolish virgins, however, not having sufficient oil, went in search of it after waking from sleep. Although the wise virgins were willing to give them oil, they were unable to do so before entering the bridal chamber, and responded thus: “Not so; lest there be not enough for us and you: but go ye rather to them that sell”—that is, the poor— “and buy for yourselves” (St. Matthew 25:9). But this was not easy, since after death it is not possible either to give or to receive alms, as Abraham states in the Parable of the Rich Man and Lazarus. The foolish virgins, approaching the bridal chamber in darkness, cried out as they knocked on the doors, saying: “Lord, Lord, open to us.” But the Lord Himself pronounced that dread sentence: “Go away; I know you not.” How can you see the Bridegroom when you do not have the dowry of almsgiving?

This is why the God-bearing Fathers assigned the foregoing parable to be read at this point in Great Week, for it teaches us always to be vigilant and ready to meet the true Bridegroom through good deeds, and especially almsgiving, since the day and hour of our end is uncertain. Likewise, through the story of Joseph we are taught to strive for chastity, and through that of the fig tree to bring forth spiritual fruit. For he who accomplishes a single virtue, even if it be the greatest, while overlooking the others—and in particular, almsgiving—will not enter with Christ into eternal rest, but will be turned back in disgrace. There is, indeed, nothing more pitiful or ignominious than virginity that has succumbed to love of money.

Yea, O Christ the Bridegroom, number us with the wise virgins, join us to Thine elect flock, and have mercy on us. Amen.

Apolytikion in Plagal of the Fourth Tone

Behold, the Bridegroom is coming in the middle of the night, and blessed is the servant whom He shall find awake and watching, but unworthy is he whom He shall find idle and careless. Beware, then, my soul, lest thou be weighed down with sleep, lest thou be given up to death and shut out of the Kingdom. But awake and cry: Holy, Holy, Holy, art Thou, O God: through the intercessions of the Forerunner, save us.

Kontakion in the Second Tone

Realizing the hour of reckoning, O my soul, and fearing the cutting down of the fig tree, work diligently with the talent that has been given thee O wretched one. Watch and pray that we may not remain outside the bride chamber of Christ.

Exapostelarion

Thy bridal chamber, O my Saviour, do I behold all adorned, and a garment I have not that I may enter therein. Illumine the garment of my soul, O Giver of Light, and save me.

Tweet

Share on Tumblr

Saint Cyril VI, Patriarch of Constantinople (+ April 18, 1821)

St. Cyril the New Hieromartyr of Pythio (Feast Day - April 18 and Sunday of St. Thomas)

The Holy Hieromartyr and Ecumenical Patriarch Cyril was born in Adrianople around 1769. He was enthroned as Metropolitan of Iconium and later transferred to Andrionople. He was Ecumenical Patriarch from 1813 till 1818, at which time he was removed by the Turks. He was exiled to his hometown, where he was martyred by hanging on the Monday of Saint Thomas, 18 April 1821. This was nine days following the martyrdom of Ecumenical Patriarch Gregory V (+ April 10, 1821).

His holy relic was thrown into the Ebro (Iberus) River, but Divine Providence took care to bank it by a tree near the village Pythio. He was buried in this border village in Thrace and thereafter performed miracles to benefit the pious people. In Pythio a church was erected in his honor. His memory is celebrated on April 18, but also celebrates the Sunday after Pascha.

A brief biography of the Saint has been published together with authentic eyewitness testimony about the many miracles done by the him through the grace of his holy relics. A portion of the holy relic was preserved and venerated at the Skete of Saint Demetrios which is under Vatopaidi Monastery on Mount Athos, but today is kept at the Holy Monastery of Vatopaidi, where there is a small silver reliquary with a small piece of the holy relic and an old manuscript that says St. Cyril suffered martyrdom in April 18, 1821.

On June 26, 1988 a chapel to the Saint was founded at the expense of Ms. Lina Kallas-Hajji in memory of her husband and her parents. The tomb of the Saint opened on 11 May 1989, at which time his relics began to give off myrrh that gave off a fragrance throughout Pythio. On September 8, 1991 the church was dedicated. Finally on July 8, 1993 the Holy Synod of Greece ranked the Holy New Hieromartyr Cyril VI, Patriarch of Constantinople, to the List of Saints of the Church.

Source: Translated by John Sanidopoulos

Read more here.

Απολυτίκιον Ήχος α’. Της ερήμου πολίτης.
Βυζαντίου τον θρόνον αρεταίς κατεκόσμησας, Ανδριανουπόλεως θρέμμα, Ιερότατε Κύριλλε· ζηλώσας, γαρ τας τρίβους αθλητών δεινώς αγχόνη ηωρήθης απηνώς και Πυθίου ανεδείχθης πανσθενουργός προστάτης· όθεν κράζομεν· Δόξα τω σε δοξάσαντι Χριστώ, δόξα τω σε κραταιώσαντι, δόξα τω νεοάθλων κοινωνόν σε αναδείξαντι.

Κοντάκιον Ήχος πλ. δ΄. Τη Υπερμάχω.

Τον Πατριάρχην τον φιλόθεον και άριστον οφθέντα πάσιν αθλητήν εγκωμιάσωμεν, Βυζαντίου τον κοσμήτορα και ποιμένα αληθή του εν πικρά δουλεία στένοντος ορθοδόξων δήμου, θείοις μελωδήμασιν ανακράζοντες· Χαίροις, πάντιμε Κύριλλε.

Μεγαλυνάριον

Χαίροις, ο προθύμως αποκτανθείς ως ποιμήν, θεόφρον, Εκκλησίας Χριστού καλός, Κύριλλε τρισμάκαρ, υπέρ του σου ποιμνίου Αγαρηνών προτάσσων την ιταμότητα.

Tweet

Share on Tumblr

Andres Serrano's "Piss Christ" Destroyed By Christian Protesters

Photograph of crucifix submerged in urine attacked in French gallery after weeks of protests.

Angelique Chrisafis

April 18, 2011

Guardian.co.uk

The controversial work Piss Christ by the New York photographer Andres Serrano has been destroyed at a gallery in France after weeks of protests.

The photograph, which shows a small crucifix submerged in a glass of the artist's urine, outraged the US religious right in 1987, when it was first shown, with Serrano denounced in the Senate by the Republican Jesse Helms. It was later vandalised in Australia, and neo-Nazis ransacked a show by the artist in Sweden in 2007.

The work has previously been shown without incident in France, but for the past two weeks Catholic groups have campaigned against it, culminating in hundreds of people marching through Avignon on Saturday in protest.

Just after 11am on Sunday, four people in sunglasses entered the gallery where the exhibition was being held. One took a hammer from his sock and threatened security staff. A guard restrained one man but the remaining members of the group managed to smash an acrylic screen and slash the photograph with what police believe was a screwdriver or ice pick. They then destroyed another photograph, of nuns' hands in prayer.

Piss Christ is part of a series by Serrano showing religious objects submerged in fluid such as blood and milk. It was being shown in an exhibition to mark 10 years of the art dealer Yvon Lambert's personal collection in his 18th-century mansion.

Last week the gallery complained of "extremist harassment" by Christians who wanted the image banned. The archbishop of Vaucluse, Jean-Pierre Cattenoz, called the work "odious" and said he wanted "this trash" taken off the gallery walls. Saturday's street protest against the work gained the support of the far-right National Front, which has recently done well in local elections.

Lambert had complained he was being "persecuted" by religious extremists who had sent him tens of thousands of emails. He likened the atmosphere to a return to the middle ages. The gallery stepped up protection, putting Plexiglass in front of Piss Christ and assigning two gallery guards to stand in front of it.

The culture minister, Frédéric Mitterrand, condemned the vandalism as an attack on the fundamental freedoms of creation and expression. A police complaint has been filed by the gallery and the guards.

The gallery's director, Eric Mézil, says he will keep the exhibition open to the public with the destroyed work on show "so people can see what barbarians can do".

The I Believe in Miracles exhibition opened in December and will run until May.

Tweet

Share on Tumblr

550 Students Baptized at Saint Mark's In Belgrade

Outside the Cathedral of Saint Mark in Belgrade yesterday, April 17th (Palm Sunday), 550 primary and secondary students were baptized into the Orthodox Christian Church. This marks probably the largest mass baptism in the city of Belgrade.

The baptism is organized by the Commission for Religion of the Archdiocese of Belgrade and Karlovikiou, headed by Bishop Athanasios of Chvosnou, President of the Commission. The service was conducted by Bishop Athanasios along with clergy of the Patriarchate of Serbia.

The Bishop spoke to the students outside the Cathedral where this years marathon is set to begin, saying: "You action is the beginning of a spiritual marathon - a marathon of life in Christ."

Source

Tweet

Share on Tumblr

Palm Sunday In Hong Kong

Metropolitan Nektarios of Hong Kong celebrated the Divine Liturgy and first Bridegroom service of Holy Week at Saint Luke the Evangelist Church in Hong Kong. In between service the Metropolitan met with local seminary students of heterodox churches and spoke to them about the Orthodox cycle of Holy Week services.

Source

Tweet

Share on Tumblr

Metropolitan Hilarion Conducts Service For Those Re-joining the Church

On Lazarus Saturday Metropolitan Hilarion conducted the rite of joining the Orthodox Church on those who, for a time, fell away from her.

April 16, 2011

Mospat.ru

The Chairman of the Department for External Church Relations Metropolitan Hilarion performed in the Moscow Church of the Mother of God "Joy of All Who Sorrow" in Ordynka the rite of joining to the Orthodox Church people who, for a time, fell away from her -- going over to sects, schisms and heresy .

54 people wishing to reunite with the Orthodox Church, renounced paganism, sectarian errors and schismatic false teachings swore allegiance to the Church on the Gospel. After that Metropolitan Hilarion placed his omophor on the head of each of the participants.

The archpastor then turned to those present with words of edification:

"Today, by the Providence of God and by His grace you have been reunited with the Holy Church, and henceforth will remain members of the Body of Christ - the Church founded by the Lord. 'The gates of hell shall not prevail against her' (Matt. 16:18), said the Savior.

You know from your own experience what confusion and deception are. The difference between error and truth is the same as that between the devil and God, between darkness and light. Today, all around us there are many false teachers, false prophets, false christs, who present their teachings as true, deceiving people and depriving people of the kingdom of God and the salvation of their souls.

Christ's Church exists on earth in order to lead people to salvation. And today, having returned to that path, you are called to encourage others to be preachers of truth and apostles of Christ. Each of you probably know other people who have not yet freed themselves from the snares of deception and delusion. Based on your own experience, you can tell them how harmful delusion is, and about the saving truth of the Christian faith.

From now on you will be members of the Church. Take care to always grow in the knowledge of the truth: read the Scriptures, the works of the holy fathers, participate in the Church's Sacraments, come regularly for Confession and Holy Communion. Let the Orthodox Church be your home, so that nothing that happens here would be alien to you, so that the temple becomes like family to you, so that you learn and love the divine services.

If thoughts associated with your former way of life come to mind, chase them away as a diabolical obsession. Remember that a person, having entered the path of salvation, should not look back, should not return to old sins, errors, sinful thoughts. Remember, having turned away from false doctrines and misconceptions, you need to stand firm, without hesitating about truth and through your steadfastness and strong faith help others come to salvation, to the Kingdom of Heaven. Amen."

The work with people who had fallen away from Orthodoxy is carried on at the temple in honor of the Mother of God "Joy of All Who Sorrow", the AS Khomiakov Center of rehabilitating victims of non-traditional religions. Currently, the center is directed by the temple's priest, Eugene Tremaskin. Preparatory instruction of sectarians and schismatics who wish to return to the Church takes several months

As a rule, the rite of joining [the Church] is performed twice a year. Last year it was done on November 21, 2010, and was also headed by Metropolitan Hilarion of Volokalamsk.

Source: See photos here.

Tweet

Share on Tumblr

Synaxarion For Holy and Great Monday

By Nikephoros Kallistos Xanthopoulos

GREAT MONDAY

On Holy and Great Monday, we commemorate the blessed Joseph the All-Comely and the fig tree cursed and withered by the Lord.

Verses to Joseph the All-Comely

The chaste Joseph proved to be a just ruler

And a provider of corn; O abundance of good things.

Verses to the withered fig tree

Christ likeneth the synagogue of the Hebrews

To a fig tree devoid of spiritual fruits and

Withereth it with a curse; let us avoid its fate.

Synaxarion

On this day the Passion of our Lord Jesus Christ begins; and first of all, Joseph the All-Comely is interpreted as a type of Christ.

Joseph was the eleventh son of the Patriarch Jacob, born to him of Rachel. Envied by his brothers on account of certain dreams that he had, he was first cast into a pit. Jacob was deceived by his other sons into believing, on the basis of a bloodstained robe, that Joseph had been devoured by a wild beast. Joseph was then sold to some Ishmaelite travellers for thirty pieces of silver. The Ishmaelites in turn sold him to Potiphar, the chief eunuch of Pharaoh, the King of Egypt.

When Potiphar’s wife conceived a mad desire for the young man’s chaste comeliness, he, not wishing to commit the iniquitous act that she proposed, left his clothing behind and fled. She slandered Joseph to her husband, who had him fettered and imprisoned. Joseph was later set free after explaining certain of Pharaoh’s dreams. On being presented to the king, he was appointed Lord of all Egypt. While providing his brothers with corn during a great famine, he once again made himself known to them. After living the whole of his life in virtue, he reposed in Egypt, being highly esteemed for his chastity, in addition to his other virtues.

Joseph the All-Comely is an icon of Christ, since Christ, too, was envied by the Jews, His own people, was sold by one of His Disciples for thirty pieces of silver, and was enclosed in the dark and gloomy pit of the tomb. Breaking forth thence by His sovereign will, He reigns over Egypt—that is, He is victorious over all sin by His Divine power—and rules over the entire world. In His love for mankind, He redeems us through the mystical provision of corn, in that He offers Himself as a sacrifice for our sake, nourishing us with the heavenly Bread of His life-giving Flesh. Such is the proper interpretation of Joseph the All-Comely.

On this day, we also commemorate the fig tree that was withered. For the Divine Evangelists, namely Saints Matthew and Mark, after the narrative concerning the Palms, add the following story. According to Saint Mark: “And on the morrow, when they were come from Bethany, he was hungry: and seeing a fig tree afar off having leaves, he came, if haply he might find any thing thereon: and when he came to it, he found nothing but leaves; for the time of figs was not yet. And Jesus answered and said unto it, No man eat fruit of thee hereafter for ever” (Mark 11:12-14). According to Saint Matthew: “In the morning as he returned into the city, he hungered. And when he saw a fig tree in the way, he came to it, and found nothing thereon, but leaves only, and said unto it, Let no fruit grow on thee henceforward for ever. And presently the fig tree withered away” (Matthew 21:18-19). Now, the fig tree is the Synagogue of the Jews, on which the Savior did not find the appropriate fruit, but only the darkness of the Law. Taking even this away from it, He rendered it completely fallow.

If one were to ask why the inanimate tree became dry when it received the curse, not having sinned in any way, let him learn that the Jews, seeing Christ always doing good to all men and not causing anyone even the slightest distress', supposed that He had the power only to do good, and not to chastise. In His love for mankind, the Master did not wish to show that He had the ability to act thus towards any man. Therefore, in order to convince the ungrateful people that He had sufficient power to chastise, but in His goodness did not wish to chastise them, He inflicted a punishment on inanimate and insentient nature.

There is, at the same time, an apocryphal account that has come down to us from wise Elders, as Saint Isidore of Pelousion says: that the tree which caused the transgression of Adam and Eve was this fig tree, the leaves whereof the transgressors used to cover themselves. Hence, since it had not suffered this fate originally, it was withered by Christ in His love for mankind, lest it any longer bear fruit that would be the cause of sin.

That sin is likened to the fig tree is quite clear; for the fig has the sweetness of pleasure, but the adhesiveness of sin, and it subsequently stings the conscience by its harshness. The Fathers placed the story of the fig tree here in order to arouse us to compunction, and the commemoration of Joseph because he is a type of Christ. The fig tree is every soul that is devoid of all spiritual fruit. The Lord, not finding any refreshment on it in the morning, that is, during the present life, withers it through a curse and consigns it to the eternal fire. It stands as a withered reminder, inspiring fear in those who do not bring forth the appropriate fruit of virtue.

By the intercessions of Joseph the All-Comely, O Christ God, have mercy on us. Amen.

Source

Apolytikion in Plagal of the Fourth Tone

Behold, the Bridegroom cometh in the middle of the night, and blessed is that servant whom He shall find watching; and again unworthy is he whom He shall find heedless. Beware, therefore, O my soul, lest thou be overcome with sleep, lest thou be given up to death, and be shut out from the Kingdom. But rouse thyself and cry: Holy, Holy, Holy art Thou, O God, through the Mother of God, have mercy on us.

Kontakion in the Plagal of the Fourth Tone

Jacob mourned the loss of Joseph, while the noble one rode in a chariot, honored as royalty. For having spurned the enticements of the Egyptian woman, he was in turn glorified by Him who knows the hearts of men and bestows an incorruptible crown.

Exapostelarion

Thy bridal chamber, O my Saviour, do I behold all adorned, and a garment I have not that I may enter therein. Illumine the garment of my soul, O Giver of Light, and save me.

Tweet

Share on Tumblr

Synaxarion For Palm Sunday

By Nikephoros Kallistos Xanthopoulos

PALM SUNDAY

On this day, the Sunday of Palms, we celebrate the radiant and glorious Feast of the Entry of our Lord Jesus Christ into Jerusalem.

Verses

Sitting on a foal, He Who stretched out the Heaven

By a word seeketh to loose mortals from irrationality.

Synaxarion

After Lazarus had been raised from the dead, many, on beholding this event, came to believe in Christ. And indeed, a resolution was passed by the Jewish synagogue that Christ, and Lazarus himself, should be killed. Jesus, therefore, departed, letting evil run its course, and the Jews meditated how they might kill Him on the Feast of Passover. Some time after His flight, six days before the Passover, Jesus came to Bethany, where Lazarus was who had been dead, and there, after a supper had been made, Lazarus ate with Him; his sister Mary poured out ointment on Christ’s feet. On the following day, He sent His Disciples to fetch the ass and the foal. He Who has Heaven for His throne entered Jerusalem, riding on the foal of an ass. The children of the Hebrews themselves spread their garments under Him and, cutting down palm branches, threw some of them in the way and carried others in their arms, and they cried out as they escorted Him: “Hosanna to the Son of David; blessed is He that cometh in the name of the Lord, the King of Israel.”

This took place because the All-Holy Spirit moved their tongues to praise and laud Christ. Through the palms (the name given by the Hebrews to the tender branches) they signified Christ’s victory over death. For it was customary for the victors of athletic contests and wars to be honored and borne about with branches of evergreen trees. The foal signified us, the people of the Gentiles, sitting and resting on whom Christ is proclaimed victor, conqueror, and King of all the earth.

About this Feast the Prophet Zacharias said: “Rejoice greatly, O daughter of Sion; for behold, thy King is coming to thee, meek and riding on an ass and the foal of an ass.” And again, about the children, David says: “Out of the mouths of babes and sucklings hast Thou perfected praise.” When Christ entered the city, the whole of Jerusalem quaked and, goaded on by the High Priests to defend it, the crowds sought to do away with Him. He eluded them by hiding, and when He did appear, He spoke to them through parables.

By Thine ineffable compassion, O Christ our God, make us victors over irrational passions, and vouchsafe us to behold Thy clear victory over death, Thy radiant and life-bearing Resurrection, and have mercy on us. Amen.

Source

Apolytikion in the Fourth Tone

O Christ, Our God, we have been Buried with You through Baptism, and by Your Resurrection made worthy of Life immortal. Praising You, we cry out, "Hosanna in the highest, blessed is He who comes in the name of the Lord."

Kontakion in the Plagal of the Second Tone

In Heaven, He is seated upon a Throne and on earth He rides upon a foal. O Christ our God, accept the praise of the Angels and the hymn of the Children who cry out to You, "Blessed are You who comes to recall Adam."

Tweet

Share on Tumblr

Greek Traditions For the Saturday of Lazarus

The Saturday of Lazarus is one of the most significant feast days in the Orthodox Church. It is a day of both death and life, marking the final great miracle of Christ before His resurrection. This miracle prefigures His death and the authority He has over death when he cried out "Lazarus, come forth" after his friend had been four days dead.

Over the centuries many traditions and folk customs are associated with this feast among the people of Greece. Some have been lost to time, though many still exist in certain areas of Greece that are more tied to the past.

During the Turkish occupation these traditions played a special role with a social purpose. This was especially true for young girls, who in those days of fear towards Turkish oppessors would often stay home. On days like this they would take special liberties to prepare for their future marriages.

In the olden days on this day, no farmer would go out in his field to work because they believed that whatever they will gather will wither. They were only allowed to collect dry sticks for the ovens during Holy Week for baking bagels.

Lazarakia

One common tradition throughout Greece for the Saturday of Lazarus is the baking of Lazarakia. Lazarakia is a spice bread used to remember the miracle of Jesus raising Lazarus from the dead. It has many sweet spices in it and is Lenten, meaning it has no dairy or eggs in it. Lazarakia comes in the shape of a man (which is supposed to be Lazarus). There is a mouth and cloves for eyes. Unlike Tsoureki, Lazarakia is not brushed with egg or butter to give it a gloss finish (to not break the fast). One recipe can be found here. "If you don't make a Lazaro, you won't have your full of bread" (“Λάζαρο δεν πλάσεις, ψωμί δεν θα χορτάσεις”), is a saying among some Greeks. Lazarakia should look like the Lazarus in the icon of his resurrection, bound like a dead man with a shroud.

On the island of Kos girls who are engaged make a Lazaro the size of a small child, filled with countless goodies and embroidered almost like the coils of the wedding, to send to the groom. The "Lazaroudia" in many households are filled with ground walnuts, almonds, figs, raisins, honey, extra spices and children eat it hot.

Lazarines

In Central Greece, Thessaly, Macedonia and Thrace is the custom of "Lazarines" or "Lazaritses", where female participants go from house to house with baskets of flowers and their lazarakia and sing carols especially for the day, finding in this the chance to become known as candidate brides.

In Trikala there is an annual competition of Lazarines, either for individuals or groups. These girls dress up, have decorated baskets with flowers, and sings songs to honor Lazarus Saturday. All children are offered the traditional treats (nuts, eggs, dried figs, sweets), lazarakia and souvenirs for their participation. The three most beautiful baskets, three most rare traditional songs and the best three total appearances (basket and singing) are awarded.

In Kozani all the Lazarines gather in the house in noon where the party that night will take place. Leaving from there they first visit the priest, then the president, then the Church of the Panagia. In Lefkopigi they visit all the house that welcome them and the housewives give them white eggs for their baskets. When they finish this around 4:30 pm they gather in the square for dances and traditional songs. They each then go to their homes to bring Lazarus cakes and gather in the original home where they dance, play and sing till the morning.

The Lazarina Carols

Though not as widespread as this tradition used to be, the Lazarina carols are still sung in certain parts of Greece as a cherished tradition. On the day before the Saturday of Lazarus children would go out into the fields to gather flowers to decorate their baskets to go out singing carols. They would also in some cases prepare special outifts. In return for singing carols, the children would either receive as gifts eggs, money or other foods.

The Saturday of Lazarus in Rhodes and Ialyssos, similar to the "Lazarines, children go from door to door singing the "Lazaro", collecting money and eggs for the priests. The same happens in Crete and Epirus, where visits are accompanied by the sound of large bells.

The children of Cyprus dress in yellow flowers on this day, to the point where their faces are covered. When the other children would sing carols for listeners, the other child dressed in flowers would lie down on the ground as if dead. When the children yelled "Lazarus, come forth", then the child dressed in flowers gets up.

A similar custom can be found in Kos. The child representing Lazarus is wrapped in a white sheet and decorated with yellow flowers. Payment to the children from listeners will be red eggs, which the children give their teachers. The older children would take an icon of the raising of Lazarus and place it on a special structure decorated with rosemary, and they would go to the stockyards. There the shepherds would save for them eggs, cheeses, and cream cheese which would be used for cakes.

In Skyros Lazarus is depicted on a large spoon with holes, on which children formed the face. On the spoon a wooden cross was tied to form hands, then they would dress it in baby clothes.

In Lefkada, when all the children go out singing the Lazarina, one child holds a wooden swallow while all the others would hold decorated baskets in which they would gather eggs to give to the housewives.

In old Kerkyra one man would wear a red shirt and around his waist he tied colorful ribbons. In his hands was a cane on top of which was a face carved of wood, representing Lazarus. Various decoration were on top of the cane (fake pearls, scarves, ribbons, dolls, etc.). With him were two musicians who played as he sung the carols of the day. They went to houses and shops to make money. Also, it was necessary for the people to buy the decorations on his cane, which they considered a bringer of good luck and they would hang it above their beds. Over the years this tradition gradually weakened and was almost forgotten, but today this tradition is revived and continued by both musicians and children.

Roumbana

In Neo Monasteri a group of young girls and older women every year revive the custom of Roumbana on the Saturday of Lazarus. On days of fasting starting on Clean Monday, the girls went to sleep with their main concern to chat about the girl they would choose to be their maid of honor (nouna), which began with the other girls rehearsing songs and dances to be ready for the Saturday of Lazarus. When the day comes they visit all the houses, except those in which there is mourning. At the end of the day together they go to the village square where they do the "xezonoma" (unbelting) of the nouna. She removes the belt for the money to drop, or haznes as they would say, and then to count them out loud along with the eggs that were gathered.

Carol 1

Πες μας Λάζαρε τι είδες
εις τον Άδη που επήγες.

Είδα φόβους, είδα τρόμους,
είδα βάσανα και πόνους,
δώστε μου λίγο νεράκι
να ξεπλύνω το φαρμάκι,
της καρδούλας μου το λέω
και μοιρολογώ και κλαίω.

Του χρόνου πάλι να ʽρθουμε,
με υγεία να σας βρούμε,
και ο νοικοκύρης του σπιτιού
χρόνια πολλά να ζήσει,
να ζήσει χρόνια εκατό
και να τα ξεπεράσει.

Carol 2

Με τον ορισμό λόγο να πούμε και το Λάζαρο να διηγηθούμε
Καλησπέρα σας καλή βραδία, ήρθε ο Λάζαρος με τα Βαϊα
Αν κοιμόσαστε να ασκωθείτε και αν κάθεστε ν' αφρικαστείτε.
Αγρικήσατε μεγάλο θαύμα, όπου έγινε δαιμόνων τραύμα.

Πήγεν ο Χριστός στη Βηθανία διότι εκεί ήταν πολύ απιστία.
Όσοι έμαθαν τον ερχομό του, όλοι τρέξανε στον ορισμό του.
Όλοι τρέξανε μικροί, μεγάλοι, όλοι Χριστιανοί Εβραίοι κι άλλοι
Καβαλίκεψε εις πώλου όνο, έτσι έμελλε τούτο το χρόνο
Και τα νήπια παιδιά Εβραίων, δια την πομπή των Ιουδαίων.
Άλλοι έκοβαν κλάδους και Βάϊα, συντηνέχοντες τα λόγια τα Άγια.

Άλλοι έλεγαν ευλογημένος ο ερχόμενος και κηρυγμένος.
Τότε ο Χριστός εμπρός κινάει και ο λαός τον ακλουθάει.
Τότε τρέξανε Μάρθα, Μαρία, γιατί ήτανε μεγάλη χρεία.
Πού είναι ο Λάζαρος, πού είν' ο αδερφός μου, πού είν' ο φίλος μου και ξάδερφός μου;

Λέγουν Λάζαρος είν' πεθαμένος, τετραήμερος στη γη θαμμένος.
Λέγει πάμετε να τον ιδούμε και στον τάφο του να λυπηθούμε.
Πάτησε ο Χριστός στην πλάκα επάνω, «Δεύρο Λάζαρε, σήκω επάνω».
Κι ώ του θαύματος η γη εταράχθη και ο Λάζαρος ορθός εστάθη.

Πού ήσουν Λάζαρε, πού'σαι αδερφέ μου, πού ήσουν φίλε μου και γνώριμέ μου;
Δώστε μου να πιω λίγο νεράκι, τι είν' το στόμα μου πικρό φαρμάκι.
Είν' τ' αχείλι μου είν' μαραμένο και από τη γη φαρμακωμένο.
Δώστε μου να πιω να σας μιλήσω και το θάνατο να λησμονήσω.

Ήμουνα βαθιά στη γη θαμμένος και με τους νεκρούς ανταμωμένος.
Τι είν' ο θάνατος που περιμένει κάθε άνθρωπο στην Οικουμένη.
Τώρα ευχόμεθα καλήν υγεία, Καλή Ανάσταση και ευτυχία.
Χρόνους Πολλούς

Tweet

Share on Tumblr

The Holy Synod of Greece Decides On Artemije, Former Bishop of Raska and Prizren

April 16, 2011

Romfea.gr

The Standing Holy Synod of the Church of Greece issued an encyclical to the Metropolitans of Greece regarding the deposition of Artemije, former Bishop of Raska and Prizren. It reads as follows:

To the Honorable Metropolitans of the Church of Greece

Issue: "Concerning the Deposition of the former Bishop of Raska and Prizren, Artemije"

Honorable brothers in Christ,

A Synodical decision, taken in the meeting of March 14 E.U. and the No. Ref. 1404/16.2.2011 letter of the Archbishop of Pec, the Metropolitan of Belgrade and Karlovikiou, and the Patriarch of the Serbs Irenaeus on the question raised recently on the former Bishop of Raska and Prizren Artemije, we recognize that ... the Standing Holy Synod in its session, decided, noting the highlights of the letter of His Beatitude the Patriarch, that by the No. 66/161/14.5.2010 decision, the Holy Synod Hierarchs of the Serbian Orthodox Church, under Article 111 of their Charter, finally discharged the Most Reverend Bishop of Raska and Prizren Mr. Artemije from his duties.

The above Decision was accepted with consent as above by the consultation in the Monastery of Sisatovac in the Diocese of Srem (Sirmium).

Moreover he was a complacent priest delivering through the media and various websites campaigns that were inappropriate and unacceptable by the ecclesiastical ethos, which reached its peak with his letters between 13.9.2010 and 13.10.2010, in which he strongly objected to the decisions of the Holy Synod of the Serbian Church. He expressed repentance for his previous acceptance of the above Synodal Decisions, and put forward the argument that he was the "lifelong Bishop of Raska and Prizren", declaring through these things that he "will not obey the future decisions of the Synod or the Hierarchy".

This was the reason why the Holy Synod of the Serbian Church put him on leave until the calling of the Holy Synod of the Hierarchy last November.

During this period of work of the regularly convened Hierarchy, violent attempts by the followers of the complacent Bishop Artemije, the most which occurred likewise during the canonical leave, collaborations of reinforced men encroaching the Monastery of the Diocese of Raska and Prizren. We understand also that in the Holy Monastery Duboki Potok he celebrated within the Divine Liturgy, while he was on leave, using a counterfeit seal, and began to proclaim unfair and canonically invalid the "decisions" in the Diocese.

With that, the Holy Synod of the Hierarchy of the Serbian Church in Her Congress of 19-10/6-11-2010, with deep sadness and decisively in support of a holy and redemptive unity of the Church, had to issue the No. 20/54 conviction Decision, that the complacent Bishop Artemije is deposed of the Episcopal rank and reduced to the order of monks.

Despite these above canonical decisions, unfortunately, he persists in disobedience and "liturgizes" in a private house of the town of Ljuljaci in the Diocese of Zitsa.

That all these things the Holy Church of Greece recognize, His Beatitude the Patriarch of the Serbs Irenaeus asks, lest there be found indirectly unsubstantiated allegations and slanders of the conventicle of defrocked Artemije, igniting feverish propaganda activity in Serbia, Russia and Greece, against the Serbian Church Hierarchy, the Patriarch of the Serbs personally, and many other Orthodox hierarchs.

With this, we embrace you in the Lord, with sincerity and love.

Of Athens IERONYMOS, President

Of Samos and Icarus Eusebius

Of Kastoria Seraphim

Of Kessariani, Vyronos and Hymettus Daniel

Of Florina, Prespa and Eordaia Theoklitos

Of Kassandra Nikodemos

Of Hydra, Spetses and Aegina Ephraim

Of Piraeus Seraphim

Of Serres and Nigriti Theologos

Of Syros, Tinos, Andros, Kea and Milos Dorotheos

Of Sidirokastro Makarios

Of Chalkidos Chrysostom

Of New Smyrna Symeon

Chief Secretary

Archimandrite Markos Vasilakis

Translated by John Sanidopoulos

For more reasons behind this deposition, besides my previous posts, read also the reasons given below by Metropolitan Atanasije Jevtic. It is a bit long to translate, so it is given in Greek:

Επιστολή πρ. Ερζεγοβίνης Αθανασίου στον Κυθήρων Σεραφείμ

April 13, 2011

Romfea.gr

Επιστολή προς τον Σεβ. Μητροπολίτη Κυθήρων κ. Σεραφείμ, απέστειλε ο Σεβ. Μητροπολίτης πρ. Ερζεγοβίνης και Ζαχουμίου κ. Αθανάσιος (Γιέφτιτς) με αφορμή την υπόθεση του πρώην Μητροπολίτη Ράσκας κ. Αρτεμίου.

Στην επιστολή του ο κ. Αθανάσιος, κάνει μια εκτενής αναφορά για την υπόθεση του Αρτεμίου τονίζοντας όλο το χρονικό των γεγονότων.

Την επιστολή δημοσιεύει η Romfea.gr παρακάτω:

Σεβασμιώτατε εν Χριστώ Πάτερ και Αδελφέ και Συλλειτουργέ, Σας εύχομαι καλή Πασχαλινή περίοδο της νηστείας, που μας εισάγει στο σωτήριον Μυστήριον Σταυρού και Αναστάσεως του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος μας Ιησού Χριστού.

Ζητώ συγγνώμη ως αμαρτωλός από Άγιο, ως αδελφός από Αδελφό, αν Σας πίκραναν τα λόγια μου στη "Romfea.gr", που τα είπα τηλεφωνικώς (αλλά δυστυχώς μια φράση δεν απεδόθηκε σωστά, διότι είχα πη ότι «με τα ψέματα του Βιλόφσκυ δεν μπορούμε να εορτάζομεν την Κυριακήν της Ορθοδοξίας»).

Ευχαριστώ που μνημονεύσατε τον αείμνηστον Άγιον Ύδρας +Ιερόθεον – αιωνία του η μνήμη! (Έγραψα ένα κείμενο εις μνημόσυνόν του, το δημοσίευσα στα σερβικά, και το έστειλα στον Άγιο νυν Ύδρας). Ως επίσης που μνημονεύσατε τον Άγιον Πατέρα Ιουστίνον τον Νέον.

Είπατε, στο κείμενό Σας στη Romfea.gr: «Τί θα έλεγε τώρα ο π. Ιουστίνος?». Πάτερ μου και Αδελφέ, κα'γω λέω το ίδιο: Τί θα λέγει τώρα ο Άγιος πατήρ στον Ουρανό βλέποντας τον Αρτέμιο να έχει κάνει παρασυναγωγή, δηλ. μικρό αλλά πραγματικό σχίσμα, απόσχιση από την Εκκλησία, μία «σέκτα», απομονωμένη παραεκκλησιαστική ομάδα, διότι ούτε Επισκοπή έχει, ούτε Ναό, ούτε Κλήρο και Λαό, αλλά μόνο μία φούχτα από 38 ψευδοκαλογήρους (εκ των οποίων 11 κληρικοί καθηρημένοι, που τώρα παράνομα, παρενοριακά και αντικανονικά «συλλειτουργούν» εδώ κι’ εκεί με αυτόν, επίσης καθηρημένο!) και ακόμη 12 καλόγριες και δόκιμες, φυγάδες από τα μοναστήρια της μετανοίας τους, και 2-3 δεκάδες (βάλτε και 100!) πλανεμένων χριστιανών (ζαλισμένων από τις ιησουïτικού τύπου «εξομολογήσεις» από «πνευματικούς», τύπου του καθηρημένου Βιλόφσκυ, οι οποίοι στους ζαλισμένους κάνουν «πλύση εγκεφάλου» με τον ψευδοζηλωτισμό «υπέρ της ιδέας ορθοδοξία η θάνατος»!?!, με τον μανιώδη «αντιοικουμενισμό», «αντιγκλομπαλισμό», «αντιπαπισμό», «αντι-...» κ.ο.κ.).

Ο Αρτέμιος τώρα, με αυτούς τους 38+12, ψευδομοναχούς/ψευδομοναχές, εισβάλλει, ως «κλέπτης αναβαίνων αλλαχόθεν» (εννοώ: από τα ιδιωτικά του σπίτια στο Βελιγράδι, τα οποία είχε αγοράσει από πρίν με τα κλεμμένα χρήματα του Κοσυφοπεδιανού φτωχού λαού ή τα αγοράζει τώρα με τα χρήματα που έχει στις τράπεζες, στο Βελιγράδι και τριγύρω) στις άλλες Μητροπόλεις - Ζίτσης, Βελιγραδίου, και μόνο σε μία περίπτωση στην πρώην του Μητρόπολη Ρασκοπριζρένης, επειδή εκεί οι ορθόδοξοι Σέρβοι δεν τον δέχονται, διότι τον γνωρίζουν από πρίν, επειδή όλοι οι 50 ιερείς και τόσες ενορίες , και τα 12 μοναστήρια, με 140 μοναχούς και μοναχές στο Κόσσοβο και τα Μετόχια, μείνανε πιστοί στην Κανονική τάξη της Εκκλησίας, στην Ι. Σύνοδο, και ευχαρίστως δέχθηκαν τας αποφάσεις της Σεπτής Ιεραρχίας για την απομάκρυνσιν του Αρτεμίου και την εκλογή και ενθρόνιση του Νέου Κανονικού Επισκόπου κυρίου Θεοδοσίου, πρώην βοηθού του Αρτεμίου, που ο δυστυχής Βιλόφσκυ χρόνια προσπαθούσε να πείσει τον Αρτέμιο να διώξει αυτόν ως Βοηθό για να πάρει εκείνος την θέση του, και έτσι να κάνουν το από καιρό σχεδιαζόμενον «ζηλωτικό κίνημα», δηλ. σχίσμα στην Εκκλησία (τύπου Κυπριανού Κουτσουμπάση), πράγμα το οποίο μόλις τώρα το «πραγματοποίησαν» ως θλιβερή, μάλλον γελοία παρασυναγωγή. Το ότι ο Αρτέμιος έδειχνε ζηλωτικές και σχισματικές τάσεις φαινόταν και νωρίτερα από τα «ανοιχτά γράμματά» του πρός τον Οικουμενικό Πατριάρχη (όστις, κατόπιν του γράμματος αυτού, του απαγόρευσε την είσοδο στο Άγιον Όρος) και πρός τον Μακαρίτη Πατριάρχη Παύλο και μερικούς Ιεράρχας. (Είχε και άλλα παρόμοια δείγματα – Ρμ.10,2).

Σκεφτείτε, Σεβασμιώτατε, ότι τον καιρό των σπουδών του Συμεών Βιλόφσκυ στη Θεσσαλονίκη, γύρω στο 2000-2002, αυτός ως φοιτητής λειτουργούσε στο εκεί παρεκκλήσι της Ι. Μ. Χιλανδαρίου με Αντιμήνσιο υπογεγραμμένο από τον Αρτέμιο τόν οποίον και μνημόνευε στην Λειτουργία και όχι τον Οικουμενικό Πατριάρχη! - ώσπου να έλθουν από την Μονήν Βλατάδων και την Μητρόπολη Θεσσαλονίκης και να του πάρουν το Αντιμήνσιο, ενώ ο Αρτέμιος να μην τον επιτιμήσει καθόλου! Και πώς να το κάνει, αφού του είχε δώσει ο ίδιος το Αντιμήνσιον λέγοντάς του να μνημονεύει αυτόν!

Αλλά ας πάμε λίγο πίσω, σε κάποια αρχή, για να Σας ενημερώσω. Λέτε, Σεβασμιώτατε, ότι ο Αρτέμιος «δεν δικάστηκε κανονικά» (ακούω ότι το λένε και μερικοί άλλοι στην αγαπημένη μας Ελλάδα), και μας υποδεικνύετε το τί και πώς έπρεπε να κάνομε! Σας ανέφερα στην «Romfea.gr» τον 74ο Αποστολικό Κανόνα, και επιτρέψτε μου να Σας τον ξαναμνημονεύσω (Σύνταγμα Ι. Κανόνων, τ. 2, σ.92-93, Πηδάλιον, σ.99). Αυτόν τον Ιερόν Κανόνα, σύν πολλοίς άλλοις (πχ. τον 34ον Αποστολικόν, διότι συμπεριφερόταν τα τελευταία 10 χρόνια ως «αυτοκέφαλος», μετέχοντας μεν στην Ιεραρχία, αλλά μη υπακούοντας στον Πατριάρχη και την Σύνοδο!), καταπατούσε ο αδελφός Αρτέμιος εδώ και χρόνια, κυρίως από το 2006, δηλ. ήδη από της εποχής του Μακαριστού Πατριάρχου +Παύλου – αιωνία του η μνήμη! – ο οποίος από τότε έλεγε ότι «ο αδελφός Αρτέμιος θα μας κάνει σχίσμα!»

Ο παντοδύναμος τότε «αρχιμανδρίτης» Συμεών Βιλόφσκυ, «προσωπικός γραμματεύς» του Επ. Αρτεμίου, ενώ η Μητρόπολις είχε γραμματέα, επί δεκαετίες ένα έμπειρο προθιερέα, που τον έβαλε στην φυλακή ο Βιλόφσκυ μόλις γύρισε μετά τις σπουδές του το 2002, και ο Αρτέμιος τον καθήρεσε άδικα, αλλά το Συνοδικό Δικαστήριο τότε, με πρόεδρο τον νυν Πατριάρχη Ειρηναίο, απέρριψε την αντικανονική καθαίρεση, διότι οι ατασθαλίες του γραμματέως αυτού γινόντουσαν κατά τις εντολές του Αρτεμίου!

Κατόπιν τούτου γραμματεύς έγινε ένας διάκονος, ο π. Σέργιος Στάνκοβιτς. Αυτός ως γραμματεύς της Μητροπόλεως, τον Απρίλιο του 2006 έκανε, πρώτα στον Επ. Αρτέμιο, και στη συνέχεια στην Ι. Σύνοδο, μία λεπτομερή αναφορά περί πολλών παραβάσεων, κυρίως οικονομικών, του Σ. Βιλόφσκυ και των στενών συνεργατών του, του αδελφού του Βλαδίμηρου, λαϊκού, και του κουμπάρου του Π. Σουμποτίτσκυ, επίσης λαϊκού, οι οποίοι είχαν οργανώσει μία επιχείρηση ονομαζόμενη «Ράντε Νέϊμαρ» δήθεν για ανοικοδόμηση των γκρεμισμένων από τους Αλβανούς Εκκλησιών και Μονών στο Κόσσοβο, και με αυτό το τρόπο σφετερίζονταν και έκλεβαν πάρα πολλά χρήματα της Επισκοπής και του πτωχού λαού. Γι΄αυτό ο Σουμποτίτσκυ δικάζεται, ο δε Βιλόφσκυ αστυνομικά αναζητείται.

Ο Αρτέμιος απαγόρεψε στον γραμματέα Σέργιο να κάνει αυτήν την αναφορά στην Σύνοδο, και, επειδή εκείνος επέμενε, ο Βιλόφσκυ οργάνωσε ένοπλη επίθεση στο αυτοκίνητό του, στις 6 Μαΐου 2008, το βράδυ, στο δρόμο, στο τόπο Ζβέτσαν (κοντά στην Μήτροβιτσα) στο Βόριο Κόσσοβο, όπου με το αυτοκίνητό του, μαζί με τα παιδιά και την διακόνισσα, ο διάκος γύριζε στο σπίτι. Η ένοπλη επίθεση με 3-4 τουφεκιές, είχε σκοπό τον εκφοβισμό του κληρικού-γραμματέως, αλλά ουσιαστικά εξελίχθηκε σε απόπειρα δολοφονίας αυτού και της οικογενείας του.

Οι Σέρβοι αστυνόμοι στο Ζβέτσαν προσπάθησαν να το κρύψουν, αλλά η διεθνής Αστυνομία και ο δικαστής της βρήκαν επ' αυτοφώρω τις σφαίρες στο πορτμπαγκάζ του αυτοκινήτου και στο τόπο της ένοπλης επιθέσεως κατά του Διάκου γραμματέως, η δε τρομαγμένη διακόνισσα παρ΄ ολίγον να πάθη νευρική και καρδιακή συγκοπή. Ο Αρτέμιος το ίδιο βράδυ έσπευσε να δηλώσει ότι «το σίγουρο είναι ότι τον πυροβολισμό τον έκαναν οι Αλβανοί», ενώ τελικά εβρέθη και συνελήφθη ως δράστης ένας πληρωμένος Σέρβος, ο οποίος στην συνέχεια κατεδικάσθη εις φυλάκισιν 2 ετών (αλλά δραπέτευσε, και κρύβεται κάπου έξω από το Κόσσοβο.

(Πιστεύω πως γνωρίζετε ότι το Κόσσοβο βρίσκεται υπό κατοχήν των Νατοϊκών δυνάμεων, και υπό εξουσία των Αλβανών ευνοουμένων από τους Αμερικανούς και τους Νατοϊκούς).

Μόλις η Ι. Σύνοδος έμαθε για τα γεγονότα αυτά, στέλνει την Συνοδική Επιτροπή από 2 Επισκόπους (ένας ήμουν και εγώ) και 2 κληρικούς και 1 λαϊκό, για την ανάκριση και έρευνα στην έδρα του Αρτεμίου – Μονή Γρατσάνιτσα στο Κόσσοβο. Αλλά ο αδελφός Αρτέμιος αρνήθηκε να δεχθεί ανάκριση και απαγόρευσε στο προσωπικό της Μητροπόλεώς του κάθε συνεργασία με την Συνοδική Επιτροπή. Η Επιτροπή όμως έκανε εκτεταμένη γραπτή αναφορά στην Ι. Σύνοδο, η δε Σύνοδος την παρέπεμψε κατ΄ ευθείαν στην Ιεραρχία που ήδη είχε συγκληθεί. Η Ιεραρχία, ακούσασα όλα αυτά, αποφάσισε να δώσει εντολή στον Αρτέμιο να διαλύσει αυτή την «οικοδομική ομάδα» (άλλωστε και παράνομη και επιζήμια για την Μητρόπολη), και τον Σ. Βιλόφσκύ να παραπέμψει στο Εκκλησιαστικό Δικαστήριο (Απόφαση Ιεραρχίας 19 Μαΐου 2008). Σ΄ αυτήν την εντολήν της Ιεραρχίας ο Αρτέμιος απήντησε γραπτώς μόλις τον Σεπτέμβριο 2008: ότι δεν δέχεται να την εκτελέσει!

Στην συνέχεια εστάλησαν επανειλημμένα και άλλες Συνοδικές Επιτροπές αποτελούμενες από 2 Ιεράρχας, που είχαν επιπρόσθετο σκοπό να δεχθούν τις εν τω μεταξύ ανοικοδομηθείσες Εκκλησίες και Μονές, με την συμμετοχή και των Ευρωπαίων και των εντοπίων Αλβανών, αλλά υπό την αρμόδια καθοδήγηση του Βοηθού Επισκόπου Θεοδοσίου, τον οποίον είχε προς τούτο ορίσει η Ι. Σύνοδος.

Επειδή ο Αρτέμιος αρνιόταν να κάνει την ανοικοδόμηση των γκρεμισμένων Εκκλησιών και Μονών (διότι ζήταγε να του δοθούν στα χέρια του όλα τα χρήματα εκ των προτέρων, ενώ η διεθνής συμφωνία ήταν: να γίνουν προκηρύξεις και κατόπιν της επιλογής των εκτελεστικών εταιριών και να δίνεται η διεθνής χρηματοδότηση, αναλόγως των εργασιών εκ μέρους των επιλεγέντων εκτελεστών (εργολάβων), όπως υπαγορεύουν τα ευρωπαϊκά κράτη παρόντα στο Κόσσοβο και οι δωρητές των χρημάτων.

Ο Αρτέμιος απαγόρευε στους απεσταλμένους από την Σύνοδο Ιεράρχας να επιθεωρήσουν και να παραλάβουν εκ μέρους της Εκκλησίας ως σωστά αναστηλωμένους και εγκαινιασθέντες Ναούς και Μονές για να ξαναλειτουργήσουν για τους Πιστούς και τους Μοναχούς.

Στα επόμενα χρόνια συνεχιζόταν η κατάσταση των αυθαιρεσιών της «αυτοκεφαλίας» του Αρτεμίου, και κυρίως του πανισχύρου Αρχιμανδρίτου του Σ. Βιλόφσκυ. Οι δύο τους πήγαν τότε πολλές φορές στην Αμερική με πρόφαση ότι έχουν εκεί ένα λόμπι (lobby) από Σερβοαμερικανούς και Ελληνοαμερικανούς, δήθεν να βοηθήσουν την σερβική υπόθεση του Κόσσοβου.

Το αποτέλεσμα ήταν ότι εξόδευσαν 600-700.000 δολάρια, εις βάρος της γενικά φτωχής Επισκοπής Ρασκοπριζρένης και κυρίως του φτωχού λαού (ευρισκομένου υπό κατοχήν του ΝΑΤΟ και το πλιάτσικο των Αλβανών).

Τα χρήματα αυτά, δολάρια κλπ., προήρχοντο από τους δωρητές Σέρβους και άλλους Ορθοδόξους του εξωτερικού, και προορίζοντο για την Εκκλησία και τον φτωχό λαό, αλλά ο Αρτέμιος και ο Βιλόφσκυ τα βάζανε σε προσωπικούς λογαριασμούς τους, στις τράπεζες στην Σερβία και στο εξωτερικό (πχ. Εθνική Τράπεζα Ελλάδος, οδ. Τσιμισκή 11, Θεσσαλονίκη, άλλη τράπεζα στην Ελβετία, κλπ.), χωρίς ποτέ να κάνουν αναφορά (απολογισμό) και να δώσουν αριθμούς των λογαριασμών τους και του ποσού των χρημάτων στη Ι. Σύνοδο.

Μάλιστα, όταν η Σύνοδος ζήτησε από τον Αρτέμιο να δηλώσει γραπτώς τους λογαριασμούς, αυτός απήντησε θρασύτατα και επικαλέσθηκε το Σύνταγμα της Σερβίας, ότι εκείνο του «εγγυάται την ιδιωτική περιουσία»!

Κρίνετε, Σεβασμιώτατε, σε ποιούς Ι. Κανόνας υπάρχει Επισκοπική «ιδιωτική περιουσία», εκτός εκείνης που εισέφερε όταν χειροτονήθηκε, και εκείνης που κληρονόμησε δια συγγενικής διαθήκης? –

Και να Σας υπενθυμίσω τις 2 πρόσφατες περιπτώσεις: του πρώην Πατριάρχου Ιεροσολύμων Ειρηναίου και του πρώην Μητροπολίτου Αττικής Παντελεήμονος. - Ο Αρτέμιος και τους δύο υπερέβη στο τεράστιο σφετερισμό χρημάτων της Εκκλησίας και του φτωχού Λαού του Θεού, που του ενεπιστεύθη από τον Θεό μέσω της Σεπτής Ιεραρχίας (στην Σερβική Ορθ. Εκκλησία όλη η περιουσία των Μητροπόλεων, Ενοριών και Μονών ανήκει στο Πατριαρχείο, δηλ. στην Σύνοδο της Ιεραρχίας, και επομένως είναι αναπαλλοτρίωτη, και δεν μπορεί ο τοπικός Ιεράρχης να την πουλήσει.

Ο Αρτέμιος όμως και ο πανίσχυρός «προσωπικός Γραμματεύς» και Αρχιερατικός Επίτροπος του (αυτός, και όχι ο υπάρχων Βοηθός Επίσκοπος Θεοδόσιος!) πούλησαν 2 φορές στους Αλβανούς κτίρια και κτήματα της Επισκοπής, στην πόλη Διάκοβιτσα και στην Πριζρένη (κέρδισαν για τον εαυτό τους περίπου 200.000 ευρώ) και τα σφετερίσθηκαν και είπαν ψέματα στην Ι. Σύνοδο ότι «δεν το έκαναν», ώσπου να αποκτήσει η Σύνοδος γραπτάς αποδείξεις δια των αποσταλέντων Επιτροπών! Δυστυχώς, το ψέμα και στους δύο είναι συχνότατο! Και πρίν, και τώρα.

Σεβασμιώτατε, δεν έχουν τέλος οι αναφορές και παραπομπές στις οικονομικές παρανομίες και κανονικές παραβάσεις του καημένου Αδελφού μας Αρτεμίου, και κυρίως του φαύλου και ενσυνείδητα διεφθαρμένου ψεύτη Σ. Βιλόφσκυ (ο οποίος, ποιός ξέρει σε ποιούς πράκτορες αυτός δουλεύει?).

Οι Συνοδικές Επιτροπές μάζεψαν 15 τεράστιους φακέλους γραπτών ντοκουμέντων και μαρτυριών περί των οικονομικών και κανονικών παραβάσεων αυτών των δύο ανθρώπων. Πχ. ο Αρτέμιος ίδρυσε 2 Μοναστήρια σε ξένη Μητρόπολη – του Νίς (Ναισού), και εγκατέστησε εκεί τους μοναχούς του! Και Εσείς μνημονεύσατε την Αγίαν Οικουμενικήν Δ' Σύνοδο της Χαλκηδόνος.

Και τί λέγουν οι Ι. Κανόνες της? – οι 4 και 8, οι 5 και 9, και 10 και 20, που όλους αυτούς, και τόσους άλλους, ο Αρτέμιος και ο Βιλόφσκύ μαζί, ή και ο καθένας ξέχωρα, τους καταπάτησαν. (Συνοδικό κατηγορητήριο μόνο για Κανονικές παραβάσεις του Αρτεμίου έχει 12 πυκνές σελίδες, κα άλλες τόσες το υπόλοιπο).

Τις ημέρες που είχαν οι δύο τους καταλάβει ότι, μετά την πολύχρονη αρρώστια του Μακαριστού Πατριάρχου Παύλου, που την εκμεταλλεύτηκαν αποφεύγοντας να λογοδοτήσουν στην Σύνοδο, ενώ η Ι. Σύνοδος αμηχανούσε χωρίς τον Πρόεδρό της, με τον Νέον Πατριάρχην θα έλθη η ώρα της τελικής κρίσεώς τους μπροστά στην Ιεραρχία, έστειλε ο Αρτέμιος τον Συμεών, εντός πολύ συντόμου καιρού, στην Ι. Μητρόπολή Πειραιώς (απόλυση και εισδοχή στις 13. Ιανουαρίου 2010), όμως ταυτόχρονα τον κράτησε σε όλες τις θέσεις που είχε μέχρι τότε στην Μητρόπολη Ρασκοπριζρένης (ενάντια στους Κανόνες 5 και 10 της Χαλκηδόνος)!

Τότε ταυτόχρονα, ο Σ.Βιλόφσκύ σφετερίσθηκε (έκλεψε) χρήματα από το ταμείο της Επισκοπής από το 5ον Συσσίτιον των φτωχών και προσφύγων του Κόσσοβο-Μετόχια. Και όταν ο Άγιος Πειραιώς κ. Σεραφείμ, μετά την τηλεφωνική επέμβαση του Μπάτσκας Ειρηναίου, ως μέλους της Ι. Συνόδου, τον γύρισε πίσω, σε λίγες μέρες, αρχάς Φεβρουαρίου 2010, η Ι. Σύνοδος, μετά την επίσκεψη της τελευταίας Συνοδικής Επιτροπής (της οποίας ηγείτο ο Μητροπ. Μαυροβουνίου Αμφιλόχιος) στον Αρτέμιο (στην Ι. Μ. Γρατσάνιτσα-Κόσοβο) και κατόπιν αναφοράς της Επιτροπής αυτής ότι ο Αρτέμιος αρνήθηκε να την δεχθή για να γίνη η έρευνα και η ανάκριση στην έδρα της Επισκοπής, αποφασίζει την παύση του Αρτεμίου, δηλ. την απομάκρυνση από την έδρα του για να πάει στο Συνοδικό Δικαστήριο (απόφαση 11. Φεβρουαρίου, και υπογραφή 13 Φεβρουαρίου 2010 από τον Πατριάρχη, τα μέλη της Συνόδου και του ιδίου του Αρτεμίου, αφού τελικά ήλθε αυτός στην Σύνοδο και αυτοτελώς υπέγραψε την παύση του και τον διορισμό Τοποτηρητού ώσπου να γίνη η δίκη του). Λοιπόν την νύκτα εκείνη, 12-13. Φεβρουαρίου 2010.

O Σιμεών Βιλόφσκυ φεύγει κρυφά για την Ελλάδα, παίρνοντας μαζί του το κλεμμένο (ψευδογραμμένο στο όνομά του) αυτοκίνητο της Μονής Μπάνισκα, της οποίας ήτο Ηγούμενος (πολυάκριβο και πολυτελές Audi), όπως επίσης παίρνοντας μαζί του πολλά χρήματα και πολλά επίσημα ντοκουμέντα της Επισκοπής Ρασκοπριζρένης!

Ο Αρτέμιος δέχθηκε και υπέγραψε μπροστά στην Σύνοδο την απομάκρυνσή του από την έδρα και την τοποθέτησην του Τοποτηρητού, χωρίς να του έχει επιβληθεί αργία στην Ιεροσύνη. Είχε δε και δικαίωμα εξομολογήσεως των «πνευματικών παιδιών» του, δηλ. των καλογήρων και καλογριών που του ερχόντουσαν στην Μονή Γρατσάνιτσα για εξομολόγηση.

Και ερχόντουσαν μόνο εκείνοι και εκείνες που δεν δεχόντουσαν την απόφαση της Ι. Συνόδου για την παύση του Αρτεμίου και δεν αναγνώριζαν τον Τοποτηρητή, κάνοντάς το, προφανώς, με την παρότρυνση του Αρτεμίου, όπως φάνηκε εκ των υστέρων.

Λέγανε, και εκείνος και εκείνοι: «Δεν δεχόμαστε τις αποφάσεις Διαρκούς Ι. Συνόδου αλλά «περιμένομεν την Σύνοδο της Ιεραρχίας», ελπίζοντας ότι η Ιεραρχία θα τον αποκαταστήσει στην έδρα του, αναιρώντας έτσι την πρωτοβάθμια απόφαση της Διαρκούς Ι. Συνόδου.

Ο πρώτος Τοποτηρητής – ο υποφαινόμενος – κάλεσε τον Σ. Βιλόφσκυ να επιστρέψει στην θέση του, και αφού αρνήθηκε τον έβαλε σε Εκκλησιαστικό Δικαστήριο στέλνοντάς του στην Θεσσαλονίκη (μέσω Σερβικής Πρεσβείας) και τις κλήσεις και στη συνέχεια το κατηγορητήριο.

Αλλά ο κύριος αυτός, που τα τελευταία 5-6 χρόνια είχε αναπτύξει μια πολύ αισχρή, ανώνυμη, αλλά ευανάγνωστη, α-μόναχη και αντιχριστιανική, αντιεκκλησιαστική, σχεδόν δαιμονική προπαγάνδα, με παρά πολλές συκοφαντίες κατά του Πατριάρχου –του μακαριστού Παύλου και κατόπιν του Ειρηναίου, και της Ι. Συνόδου, και πολλών εξ ημών των Ιεραρχών (όπως και μέχρι τώρα συνεχίζει, και αυτός και οι «κύκλοι και τα τετράγωνα» γύρο από τον Αρτέμιο, κατά της Ιεραρχίας και της καθόλου Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας).

Ο Βιλόφσκυ λοιπόν δεν απαντούσε στις κλήσεις και το κατηγορητήριο, και γύρισε στο Συνοδικό Δικαστήριο το κατηγορητήριο και κατόπιν την απόφαση της καθαιρέσεώς του, που του επεβλήθη λόγω της εμμόνου αντιεκκλησιαστικής δράσεώς του.

Ο Αρτέμιος, αν και δέχθηκε την προσωπική παύση του από την ποιμαιναρχίαν, όμως εκπεφρασμένως δήλωνε ότι δεν δέχεται την καθαίρεση του «Αρχιμανδρίτου» Συμεών.

Μάλιστα δε, όταν το κράτος της Σερβίας ζήτησε από την Ελλάδα την παράδοσή του, για τις οκονομικές παραβάσεις του Βιλόφσκυ (όπως και του κουμπάρου του Σουμποτίτσκυ, που φυλακίστηκε στη Σερβία), και ο Βιλόφσκυ προσέφυγε στον Άρειο Πάγο με ψεύτικη δήλωση ότι «καταδιώκεται ως αντιοικουμενιστής», άρα για τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις! – ο Αρτέμιος τότε πήγε προσωπικώς στην Ελλάδα και ψευδομαρτύρησε στο Δικαστήριο στην Αθήνα ότι ο Σ. Βιλόφσκυ «δεν έχει κάνει καμία παράβαση, ούτε είναι ένοχος για οτιδήποτε, διότι πρόκειται περί συκοφαντιών», κλπ., κλπ.

Ο Άρειος Πάγος με 3:2 απεφάσισε να μην τον παραδώσει διότι «δεν έχει τη βεβαίωση ότι θα κριθεί δίκαια, επειδή κρίνεται για τις θρησκευτικές πεποιθήσεις του!» Δηλαδή πάλιν ψέματα! Στην Σερβία τώρα κανείς δεν διώκεται για τις πεποιθήσεις του (ούτε οι Σατανιστές).

Γι΄ αυτό είπα, Σεβασμιότατε, ότι ο Συμεών (τώρα λαϊκός Δέγιαν) Βιλόφσκυ είναι μοιραίο πρόσωπο για τον Αρτέμιο. Όπως ο Βιλόφσκυ, έτσι και ο Αρτέμιος, δεν δέχθηκε να απαντήσει στο επιδοθέν σ΄αυτόν εκ μέρους της Διαρκούς Ι. Συνόδου, γραπτό κατηγορητήριό του (20 μεγάλες σελίδες), ενώ διαδίδει παντού: «δεν ανακρίθηκα, δεν κρίθηκα»!

Καί ζήτησε απλώς ψηφοφορία, όταν συνήλθε όλη η Ιεραρχία, νομίζοντας ότι θα τον αποκαταστήσουν ορισμένοι λίγοι Ιεράρχαι που τον συμπαθούσαν (για άλλους λόγους).

Όμως, όταν μετά από λίγο καιρό ξανά έγινε νέα ευρύτερη μήνυση και η δίκη του Αρτεμίου και του Βιλόφσκυ (την μήνυση ήδη είχε κάνει η Επισκοπή Ρασκοπριζρένης, με τον νέο Επίσκοπο/Μητροπολίτη για τα τεράστια χρέη (1.000.000 ευρώ) που άφησε ο Αρτέμιος πίσω του και για τον σφετερισμόν τεραστίων ποσών χρημάτων της Επισκοπής, των Ενοριών και των Μονών και γενικά του πάσχοντος, από πολλές πλευρές και ένδεια κάθε είδους, Ορθοδόξου Σερβικού Λαού στο κατεχόμενο Κόσοβο (αλλά και το Σερβικό Κράτος ζητάει ευθύνες για τα πολλά χρήματα που χρόνια χορηγούσε στην Επισκοπή αυτή και που δεν πήγαν στο προορισμό τους), - τότε, δυστυχώς, φάνηκε η μεγάλη ψευτιά, το πλιάτσικο, η υποκρισία, η φαρισαϊκή μεγαλομανία του κομπλεξαρισμένου «ήρωα της Ορθοδοξίας»!

Το λέγω αυτό με πολύ πόνο, αλλά χάριν της Αληθείας, μήπως και παύσει ο Αδελφός μας αυτός να συκοφαντεί όλους μας, όλην την Εκκλησίαν – την οποίαν όλην θεωρεί τώρα ότι αυτή είναι στο σχίσμα, Αυτή και όχι Αυτός! – ως δήθεν «προδότας» της Ορθοδοξίας, της Σερβίας, του Κοσσόβου, κ.ο.κ. (άσχετα που ειδικά εμένα και τον Μητροπ. Αμφιλόχιο μήνυσε στο κρατικό δικαστήριο για «ψέμα και συκοφαντία» εναντίον του, ξεχνώντας ότι ο 9ος Κανών της Χαλκηδόνος, και τόσοι άλλοι Ι. Κανόνες, απαγορεύουν όλα τα μέλη της Εκκλησίας να πηγαίνουν στα κοσμικά δικαστήρια, διότι έτσι αμφισβητείται η ύπαρξις της Θείας Δικαιοσύνης στην Εκκλησία του Παρακλήτου Πνεύματος, την παρουσία του Οποίου Αυτήν αμφιβάλω αν ακόμη ενεπιστεύθη ο μοναδικός για όλα σύμβουλος του Αρτεμίου Βιλόφσκυ, αλλιώς δεν θα έκανε το σχίσμα, έστω και μικρό, αλλά και τόσο μικρό που είναι σχίζει το Ποίμνιο του Χριστού για το οποίο ο Κύριος ως Μόνος Φιλάνθρωπος σταυρώθηκε).

Για τον Αρτέμιο, δυστυχώς, ισχύει ο λόγος του Πρωτοκορυφαίου Αποστόλου (Ρωμ. 10,3): ζητάει να στήσει την δική του δικαιοσύνη και όχι την Δικαιοσύνη του Θεού. Και αυτό είναι η τραγωδία ενός Επισκόπου, ενός πνευματικού τέκνου του Αγίου Πατρός Ιουστίνου του Νέου.

Παρά ταύτα, αυτόν ως Αδελφόν μας πολλές φορές προσπαθήσαμε να βοηθήσομεν, συμβουλεύσομεν, διορθώσομεν... Αυτός όμως, με την συμβουλή του Βιλόφσκυ, από το 2005 μας είχε απαγορεύσει να ερχόμαστε στο Κόσσοβο!

Τί να Σας γράψω, Σεβασμιώτατε, την όλη περαιτέρω τραγικοκωμωδία ή κωμικοτραγωδία του Αδελφού μας αυτού, όταν στην Ιεραρχία, τον Μάϊο του 2010 – ενώ είχε λάβει το γραπτό κατηγορητήριο της Ι. Συνόδου, δεν ήθελε καν να απαντήσει, και έτσι ο Πατριάρχης Ειρηναίος του έκανε την πρόταση να δεχθεί την συνταξιοδότηση για να μην εξευτελίζεται και αυτός και ημείς, αυτός ζήτησε να γίνει ψηφοφορία, και όταν την έχασε (και μετά εψεύδετο λέγοντας, ότι «στας Συνόδους δεν γίνεται ψηφοφορία», αγνοώντας τον 6ον Κανόνα της Α` Οικουμενικής Συνόδου: για τα πρόσωπα γίνεται) τελικά δέχθηκε την οριστική παύση από Επισκοπή-Μητρόπολη, για να μην φθάσει μέχρι την καθαίρεση, μένοντας Επίσκοπος που μπορεί να λειτουργεί ως Αρχιερεύς. Είπε τότε: «Το δέχομαι, καίτοι δεν συμφωνώ, αλλά να μην γίνει διάσταση, δηλ. σχίσμα στην Εκκλησία».

(Και πρίν και αργότερα ορκιζόταν ότι δεν θα κάνει σχίσμα, και όμως το έκανε!). Του εδόθη ένα Μοναστήρι, όχι όμως στην πρώην Επισκοπή του, λόγω του ότι ήτο πλέον ανεπιθύμητος από όλους τους Ιερείς (πλήν ενός ανώνυμα εκφραζόμενου) και του Λαού στο Κόσσοβο, αλλά στην γειτονική Επισκοπή Σιρμίου (κοντά στο Βελιγράδι), και να πάνε μαζί του μόνο 4 Μοναχοί (Ιερομόναχος, Διάκος, οδηγός και μάγειρας, επειδή έχει προβλήματα υγείας, όπως και καρδιακό πρόβλημα).

Καίτοι το είχε δεχθεί και το υπέγραψε, όμως η δική του φούχτα καλογήρων (μεταξύ των οποίων είναι και πρόσωπα προβληματικά, ψυχικά και σωματικά άρρωστα, και ο ηγέτης τους είναι ο Βιλόφσκυ) και ο ίδιος ο Αρτέμιος, δήλωναν ότι «θα γίνει (θα επακολουθήσει) γρήγορα "μεγάλη έξοδος" κλήρου, μοναχισμού και λαού από το Κόσσοβο (πράγμα που θα το ήθελαν οι Αλβανοί και οι Νατοϊκοί), αλλά το πράγμα απεδείχθη ξανά σκέτη μεγαλομανία ενός αυτολήπτου ανθρώπου (που οι γύρω του προσωπολάτρες του καλλιεργούν μία τέτοια αυταπάτη). Ήλθαν πίσω του (δηλ. μόνοι τους φύγανε από το Κόσσοβο) μόνο οι προαναφερθέτεντες 38+12 πλανόμενοι και πλανώντες άλλους, αφελείς ψευδομοναχοί.

Αυτός τους αγόρασε σπίτια, έπιπλα, τρόφιμα, αυτοκίνητα κλπ., - βέβαια με τα κλεμμένα χρήματα κρυφοβαλμένα στις τράπεζες, από τα οποία και ζούν τώρα όλοι τους καί μαζεύουν και άλλα «για να σώσουν την Ορθοδοξία»!

Έτσι άρχισαν, αυτός καί αυτοί μαζί του, προπαγάνδα για μάζεμα νέων χρημάτων από το εξωτερικό, που βασικά με αυτό το τρόπο ξανά σφετερίζονται χρηματική βοήθεια που προοριζόταν για το φτωχό Λαό του μαρτυρικού Κοσυφοπεδίου.

Οι φυγάδες αυτοί, μοναχοί καί μοναχές, οι μεν δεν ζήτησαν κανονική απόλυση από τον νέον Τοποτηρητή (Μητροπ. Αμφιλόχιο), καί γι΄αυτο παραπέμφθησαν στο Εκκλ. Δικαστήριον, καί μην δεχόμενοι ούτε ακρόαση, ούτε ανάκριση, οι ιερωμένοι καθηρέθησαν, οι δε άλλοι λίγοι, μάλλον οι μοναχές και δόκιμες, στην αρχή ζητούσαν απόλυση για άλλες Μητροπόλεις, και όταν τους δόθηκε, την απέρριψαν διότι θέλουν να είναι κοντά στον Αρτέμιο.

Ο ίδιος μάλλον τους έμαθε έτσι και τους ενεθάρρυνε στη απειθαρχία στην Εκκλησία (όπως όλες οι αιρέσεις καί τα σχίσματα έχουν τέτοια ψυχολογία, μάλλον ψυχοπάθεια), προφασιζόμενος ότι «κανείς δεν μπορεί να στερήσει τα παιδιά από τον Πατέρα τους!» Έτσι έχουμε ένα δείγμα σκέτης προσωποπαγούς πλάνης, η οποία εκφράζεται με το παραεκκλησιαστικό, ψευδοζηλωτικό σύνθημα, το οποίο διαδίδουν θριαμβευτικά: «Η αλήθεια είναι μία – ο Αρτέμιος!» (Καί τί γίνεται με το Ιωάν. 14,6?). Του έχουν ήδη γράψει καί Βίον, καί ήδη προφητεύουν: «Ο τάφος του Αρτεμίου θα κάνει θαύματα»!

Καί βέβαια θα κάνει, επειδή σήμερα τα ψευδοθαύματα γίνανε «κριτήριον Ορθοδοξίας», όπως Σας είναι γνωστό στους διαφόρους ΓΟΧ. Πού είναι σήμερα, για όλους αυτούς, ο Αγ. Ιερόθεος Ύδρας καί ο Άγιος καί όντως Θαυματουργός Ιουστίνος ο Νέος!).

Έτσι πήγαιναν τα πράγματα μέχρι τις 13 Σεπτεμβρίου 2010, όταν ο Αρτέμιος, στο γράμμα της Ι. Συνόδου, που του εστάλη με την παράκληση να συμβουλεύσει τους μοναχούς και μοναχές του (38+12) να γυρίσουν στα Μοναστήρια της μετανοίας τους, δηλ. στο Κόσσοβο, για να μην δικασθούν, αυτός τότε απαντάει στην Σύνοδο με ένα πολύ θρασύ γράμμα, που, όπως και πάντοτε προηγουμένως, το δημοσιεύει πρώτα στα ΜΜΕ!

(Αυτό το γράμμα Σας έστειλε μαζί με ένα γράμμα στα ελληνικά σταλμένο στους Ορθοδόξους Επισκόπους, αλλά το ίδιο γράμμα πρώτα έστειλε στις Ηγουμένες των Μονών της Ελλάδος! – σίγουρα κατά προτροπή και σύνθεση του Βιλόφσκυ, ο οποίος και αυτόν και τους υπολοίπους, συνεχίζει να διευθύνει ακόμα και τώρα).

Επιπλέον, έξαφνα, στις 13. Νοεμβρίου του 2010 γράφει ένα άλλο γράμμα στην Ι. Σύνοδο, με ακόμη μεγαλύτερο καί υπερφίαλο θράσος (καί αυτό δεν Σας το έστειλε!), καί γράφει: «μετανοώ που δέχθηκα την απομάκρυνση /μου/ από την κανονική Επισκοπή της Ρασκοπριζρένης και από τώρα θεωρώ τον εαυτό μου ως Μόνο και Αιώνιο Κανονικό Επίσκοπο Επισκοπής Ράσκας-Πριζρένης»!

Ως πρόφαση μάλλον αυτής της αλλαγής της στάσεώς του, λέγει: «δεν με κάλεσαν στη τακτική ετήσια Συνεδρίαση της Ιεραρχίας» (της οποίας δεν είναι πια μέλος), η οποία είχε συγκληθεί για 15 Νοεμβριου 2010.

Η Ι. Διαρκής Σύνοδος απήντησε σ΄αυτή την νέα ανταρσία του με επιβολή αργίας (να μην λειτουργεί) μέχρι να συνεδριάσει η όλη Ιεραρχία που θα εξετάσει, μεταξύ άλλων θεμάτων, και αυτήν την νέα παράξενη συμπεριφορά του Αρτεμίου, όπου ήδη σε πολλούς Ιεράρχας είχε γίνει ανυπόφορη η μη επισκοπική διαγωγή του (καί διότι στο Μοναστήρι αυτό στη Μητρόπολη Σιρμίου μάζευε τους φυγάδες μοναχούς του, οι οποίοι είχαν εν τω μεταξύ αναπτύξει μεγάλη προπαγάνδα στα ΜΜΕ, ακόμα και στο εξωτερικό, ότι η «Σερβική Εκκλησία πρόδωσε την Πίστη, την Πατρίδα, το Κόσσοβο»! καί ότι «θα γίνει στη Σερβία η Ουνία»! κλπ., καί «μόνον αναμένεται ερχομός του Πάπα στην Σερβία για να κάνει την Ουνία» που «ήδη υπεγράφη»! καί άλλες παρόμοιες βλακείες και ψευτιές.

(Επίσης πλήρωναν 2-3 λεωφορεία να του έρχονται στις Λειτουργίες σ΄αυτό το Μοναστήρι του Σιρμίου οι ψευδοζηλωτές, ήλθαν και 2 κληρικοί από την Ελλάδα! Ο Αρτέμιος προετοίμαζε σχίσμα – παρασυναγωγή γύρω του, παραεκκλησία).

Στις 15 Νοεμβρίου 2010 η Ιεραρχία εξέλεξε τον Νέον Επίσκοπο Μητροπόλεως Ράσκας-Πριζρένης Θεοδόσιο, τον μέχρι τότε Βοηθό Επίσκοπο εκεί (είχε το τίτλο «Επίσκοπος Λίπλιαν, παλαιάς Ουλπιανής στο Κόσσοβο).

Μόλις το έμαθε ο Αρτέμιος σηκώνεται και την νύχτα 15-16 Νοεμβρίου εισβάλλει σε ένα Μοναστήρι του Βορίου Κοσσόβου, με όλη την «συνοδεία» του, αρπάζουν τα κλειδιά από 2 μοναστήρια (αλλά όχι και από τους Ναούς των Μοναστηριών), καί – όντας όλοι τους υπό αργίαν - κάνουν «Λειτουργία» στην τραπεζαρία της μίας Μονής!

Μαζί τους είχαν φέρει και μερικά ύποπτα πρόσωπα (με όπλα στα πορτ-μπαγκάζ των αυτοκινήτων τους). Η Ιεραρχία έστειλε αμέσως τον νεοεκλεγέντα Επίσκοπο Θεοδόσιο, ο οποίος με την τοπική σερβική αστυνομία ειρηνικά έπεισε πρώτα τους μοναχούς και μοναχές και τελικά καί τον Αρτέμιο να εγκαταλείψουν τα, από αυτούς παράνομα και αντικανονικά καταληφθέντα, μοναστήρια, (ανδρικό καί γυναικείο μοναστήρι στο Βόριο Κόσοβο, όπου οι Σέρβοι έχουν σχετική αυτοδιοίκηση) καί έτσι καί έγινε.

Ο Αρτέμιος καί η «συνοδεία» του δεν γύρισαν πια στο Μοναστήρι στο Σίρμιο, διότι το είχαν εγκαταλείψει καί ο τοπικός Ιεράρχης δεν τους άφησε πια να ζούν εκεί. Η Ιεραρχία, μετά ταύτα, έθεσε αμέσως το θέμα της δίκης και καταδίκης του Αρτεμίου, επαναστατήσαντος κατά της Κανονικής Τάξεως καί της Κανονικής Ιεραρχίας καί του κανονικώς νεοεκλεγέντος Επισκόπου/Μητροπολίτου.

Μετά από την ψηφοφορία επ΄ αυτού του θέματος, η τακτική συνεδρίαση της Ιεραρχίας μεταβλήθηκε σε Ανώτατο Δικαστήριο καί η απόφαση, με μεγάλη πλειοψηφία (από τους 35 καταψήφισαν μόνον οι 4, και ο η μία ψήφος ήταν άκυρη), ήταν ο Αρτέμιος να καθαιρεθεί. Αυτός σαν να το περίμενε για να κάνει αυτό που σχεδίαζε – το επάρατο σχίσμα. (Καί επικαλείται, ο άθλιος, τον Αγ. Χρυσόστομο! καί τον Άγιο Μάξιμο τον Ομολογητή!

Έχει ιδέα ότι είναι Μάρτυρας! Ότι διώκεται, μιλάει για εξορία, καί για κατακόμβες! Αυτοονομάζεται «Επίσκοπος εν εξορία»! κ.ο.κ. Του είχα πει, και του είχα γράψει: «Αδελφέ, Χάριν του Χριστού, πες: «με αδίκησαν, αλλά προτιμότερο είναι να σηκώνω την αδικία, παρά να σχίζω την Εκκλησία».

- Στις 10 και 11 Σεπτεμβρίου, πριν από τα απαράδεκτα 2 γράμματά του προς την Σύνοδο, προσπαθήσαμε με τον Μητροπολίτην Αμφιλόχιο για τελευταία φορά να τον δούμε και να τον συμβουλεύσουμε, αλλά μας απέρριψε περιφρονητικά! Δεν μας δέχθηκε καν).

Οι πολλοί Ιεράρχες είπαν: Επιτέλους να τελειώσει το θέμα με τον Αρτέμιο, ο οποίος μας παίδευε και κορόιδευε τόσα χρόνια! (Βαθύ γράμμα του είχε γράψει ο ελληνομαθής Επ. Μπίχατς Χρυσόστομος). Ο καημένος και τραγικοκωμικός αδελφός μας, ενώ δήλωνε πριν πολύ καιρό ότι «δεν θα κάνει σχίσμα», βασικά το έκανε, δηλώνοντας: «Εγώ δεν έκανα σχίσμα, αυτοί το έκαναν!»

Δηλαδή όλη η Σύνοδος Ιεραρχίας της Ορθοδόξου Σερβικής Εκκλησίας. Και κατά συνέπειαν, όλες οι Ορθόδοξες Εκκλησίες που κοινωνούν με Αυτήν είναι σε σχίσμα! Και μόνον ο Αρτέμιος δεν είναι! Ο άνθρωπος δεν είναι στα καλά του.

Και έμενα, όπως είπα, με τους ακριβοπληρωμένους δικηγόρους του, με παρέδωσε ήδη στο δικαστήριο! «Για ψέματα και συκοφαντίες» εις βάρος του. Καί το δικαστήριο ήδη με κάλεσε. Καί θα πάω.

Αλλά τί θα πω, και πώς να πω, ή να μην πω, όλην την αλήθειαν?! Τα τελευταία πέντε-έξι χρόνια του είχα γράψει 8 γράμματα προσωπικά, αδελφικά, συμβουλευτικά, χωρίς να τα δημοσιεύσω.

Μόνο που 2 από αυτά διαβάστηκαν και στη συνεδρίαση της Ιεραρχίας, τον Μάϊο του 2010. Πρόσφατα του έχω γράψει και άλλα 2 κείμενα, και τα δημοσίευσα στην ιστοσελίδα του Πατριαρχείου μας, και στο περιοδικό του Πατριαρχείου. Στο ένα έγραψα στο τέλος: «Της μετανοίας άνοιξόν ημίν πύλας, Ζωοδότα!»

Στό άλλο έγραψα τα λόγια του θλιμμένου Προφήτου Ιερεμίου (51,9): «ιατρεύσαμεν την Βαβυλώνα, και ουκ ιάθη, εγκαταλίπωμεν αυτήν» (αυτόν) – στο Μέγα Σού έλεος, Κύριε!

Σεβασμιώτατε, Καλό Πάσχα! Χριστός Ανέστη!

Κυριακή Β' του Αγίου Γρηγορίου Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης,

+ Επίσκοπος Αθανάσιος

πρώην Ερζεγοβίνης

Tweet

Share on Tumblr